Başkan Joe Biden’ın federal kolej kredilerinde borçlu olunan ilk 10.000 $ için talebe borcunu iptal etme kampanyası sözü, bu kredi programlarının adaleti hakkında tartışmalara yol açtı.

Haziran ayında meydana getirilen bir ankette, ankete katılan Amerikalıların yarısından birazcık fazlası kolej borçlarını bağışlamayı destekledi, sadece %82’si en iyi yaklaşımın daha uygun fiyatlı hale getirmek olacağını söylemiş oldu.

Gene de, en azından istatistiksel olarak daha büyük ve daha geniş bir borç krizinin ne olduğuna kamuoyunun fazlaca azca dikkati çekiliyor: Tahminen 100 milyon insan yada ülkedeki tüm yetişkinlerin %41’i sıhhat hizmetleri borcuna sahipken, bu oran öğrencilerde 42 milyon dolar. borç.

Tıbbi borçların ağırlığı altında ezilen milyonlar, hem tıbbi borç, hem de yağmacı kredinin benzersiz bir adaletsiz biçimi olduğundan ve Amerikan aileleri üstündeki yıkıcı tesirleri sebebiyle yardımı hak ediyor.

Üniversite harcından yada öteki borç türlerinden değişik olarak, tıbbi cepten meydana getirilen harcamalar çoğu zaman evvelinde düşünebileceğiniz ve üstlenip üstlenmeyeceğinize karar verebileceğiniz bir şey değildir. Hastalık, kaza ve uğursuzluk getiren bir şeydir.

Tıbbi tedavinin çoğu zaman öngörülebilir bir başlangıç ​​fiyatı yoktur ve ne kadar borçlu olabileceğiniz mevzusunda bir sınır yoktur. Ve sıhhat sistemimizin maliyetleri göz önüne alındığında, bakım hastanede kalmayı içeriyorsa miktar evin değerinden daha çok olabilir.

Çocuklarım için bir kolej seçme zamanı vardığında, neredeyse tam olarak neye mal olacağını evvelinde biliyordum. Değişik plakalardan hangisinin “buna kıymet” olduğuna karar verebilirdik. Banka hesaplarını, üniversite fonlarında biriktirilen parayı, bir miktar mali yardımı, bir talebe işini ve bir büyükanne ve büyükbabadan ödünç alınan parayı kullanarak miktarı ödemek için bir plan yaptık. (Evet, güvenli bir finansal karar vermek için kafi kaynağımız vardı).

Eğitim borçları sıhhat borçlarından tamamen farklıdır. KHN tarafınca açıklanan bir vakada, 30 haftada doğan ikizlerin anne babaları, yenidoğan yoğun bakım ücretleri ve sigorta kapsamında olmayan öteki bakımlar için ortalama 80.000 $’lık cepten harcamayla karşı karşıya kaldı.

Başka bir durumda, bir eş, birden fazla ameliyat gerektiren bağırsak tıkanıklığı ile acil servise gittiğinde, bir çift 250.000 dolar borçlu oldu. İflas başvurusunda bulunmak zorunda kaldılar ve evlerini kaybettiler.

En minik faturalar bile kredi geçmişini yok eder ve bu maliyetler emeklilik parasını kaybetmeye, ikinci bir işe girmek zorunda kalmaya neden olur. Anketlerde, ülkedeki yetişkinlerin yarısı, beklenmedik bir 500 dolarlık tıbbi faturayı ödeyecek paraları olmadığını söylüyor.

Hastalar tıbbi borcu “üstlenirken”, yalnızca Amerikan sıhhat hizmetlerinde yaygın hale gelen türden belirsiz bir mali anlaşmayı imzalarlar: Bir biçim yığını üstünde sunulan “Sigortamın karşılamadığı harcamaları ödemeyi kabul ediyorum”. oda yada hekim muayenehanesi.

Sadece asla kimse ağrı yada tıbbi sorun yaşarken seçenekleri tam olarak değerlendiremez yada bakıma “hayır” diyemez.

Talebe borcu, bir kariyere yeni başlamış olan, gelirleri maaş skalasının en altında olan insanları etkilediğinden, onları ev satın alma yada aile kurma şeklinde yaşam seçeneklerini ertelemeye zorladığı için zorluklara niçin olur.

Sadece tıbbi borç çoğu zaman tüm bunlara ek olarak tıbbi sorunlarla beraber gelir: Bir KFF araştırmasında, sıhhat hizmeti borcu olan her 7 kişiden biri, ödenmemiş faturalar sebebiyle bir sağlayıcı tarafınca bakımlarının reddedildiğini söylemiş oldu. Kimi zaman yalnız birkaç yüz dolarlık bir hesap, bir tahsilat acentesi ile sonuçlanırsa kabusa dönüşebilir.

Federal hükümet aslına bakarsanız talebe kredilerine yardım etmek için devreye giriyor. Pandemi esnasında talebe borç ödemelerini kısıtladı ve Biden yönetimi on binlerce kamu sektörü çalışanı için talebe borcunu affedeceğini deklare etti.

Geçen senenin sonlarında, Eğitim Bakanlığı artık dış borç tahsildarlarını işe almayacağını, bunun yerine kredi temerrütleriyle “borçluları daha iyi desteklemek” için ilgileneceğini deklare etti.

Tıbbi borç tahsilatı çoğu zaman agresif hususi acentelere ve kar amacı gütmeyen tıbbi borç tahsilat piyasasına yaptırılmıştır; mola yok. Son zamanlarda, kredi raporlama kurumları, kredi raporlarına artık minik tıbbi borçları dahil etmeyeceklerini ve ödenmiş tıbbi borçları sileceklerini söylediler.

Birçok insan için bu seneler alacaktır. Sıhhat borcu olan Amerikalıların ortalama %18’i, borçlarını asla ödeyebileceklerini düşünmediklerini söylemiş oldu.

Buradaki ironi, RIP Medical Debt ve dini gruplar şeklinde hayır kurumlarının hastaların ödenmemiş tıbbi borçlarını ortadan kaldırmak için dolar üstünden peni ödemeleridir. Bu düzenlemenin saçmalığı, güldürmen John Oliver’ın gece yarısı programında yapmış olduğu bir dizide, 60.000 dolara satın aldıktan sonrasında 15 milyon dolarlık Amerikalı borcunu ödediğinde ortaya çıktı.

Sadece tıbbi borç latife değil ve şimdi fazlaca sayıda Amerikalıya zarar veriyor. Hükümet, kısa vadede, borçları makul bir fiyata satın alarak bu benzersiz Amerikan ıstırabını hafifletmek için harekete geçebilir. Ve sonrasında altta yatan nedene değinmelidir: milyonlarca insanı kafi bakımı reddeden ve dünyanın en pahalısı olmaya devam eden bir sıhhat sistemi.

İlgili mevzular

Bizlere Ulaşın Bir Öykü Gönderin İpucu