67 yaşındaki emekli bir toplumsal hizmet görevlisi olan Jerry Bilinski, Şimal Karolina, Fayetteville’deki evinin yakınında Carolina Eye Associates ile katarakt ameliyatı planladığında, acıklı bir şey beklemiyordu, yalnız daha iyi görüşe haiz bir gelecek bekliyordu.

Katarakt prosedürleri, ABD’deki en yaygın ameliyatlar arasındadır – yılda ortalama 4 milyon gerçekleşir – ve çoğu zaman hafifçe sedasyon altında ortalama 30 dakika sürer. Hem de cerrah, diyabete bağlı glokomun baskısını azaltmak için Bilinski’nin gözüne ufak bir stent yerleştirilmesini planladı, bu da görme kabiliyetini korumak için rutin bir prosedürdü.

Bilinski, Mayıs ayındaki ameliyat esnasında sakinleştirildiğini ve bir hemşire anestezistin kendisine herhangi bir ağrı hissedip hissetmediğini sorduğunu duyduğunu hatırladı. Bilinski hayır dedi – yalnız başının sağ tarafında birazcık baskı vardı. Hemşire anestezistin sedasyonu artıracağını söylediğini söylemiş oldu. Anestezi altında olmasına karşın Bilinski bir şeylerin ters gittiğini biliyordu.

“Bildiğim bir sonraki şey bir çeşit kargaşa bulunduğunu ve doktorun bana ‘Kıpırdama! Durağan(durgun) kal!’ – kulağıma bağırıyor, ”dedi Bilinski. “Sonrasında doktorun ‘Kafasındaki kesik de ne?’ söylediğini duydum.”

Minik bir sıyrıktı – ciddi bir şey olmadığını söylemiş oldu – fakat personel bundan bahsetmedi. Evde kestirdi ve yastığındaki kanla uyandı. Vakayla ilgili anılar canlandı.

Doktoru ameliyat sonrası randevusunda vakayla ilgili hiçbir şey söylemedi, bu yüzden Bilinski mevzuyu gündeme getirdi. “‘Biliyorsunuz ki hekim, size bazı sorularım var şu sebeple orada olan bazı şeylere dair bazı anılarım var’ dedim” dedi. “Ve o noktada, muhtemelen işin bittiğini biliyordu ve ‘Evet, ufak bir vaka yaşadık. Anesteziden birazcık negatif etkilendin.’”

Ameliyat başarı göstermiş geçti ve alnındaki kesik iyileşti. Sadece Bilinski, sedasyona tepkisi hakkında daha çok şey öğrenmek istiyordu. Sonrasında tıbbi kayıtlarını aldığında ameliyatın “komplikasyonu olmadığını” söylediler.

Bilinski, “Gizlediler,” dedi.

Sonrasında satmaca geldi.

Hasta: Jerry Bilinski, 67, geleneksel Medicare ve UnitedHealthcare vesilesiyle ek Medicare planı olan bir emekli.

Sıhhat hizmeti: Kataraktın çıkarılması ve bir lensin değiştirilmesi, ek olarak glokom tedavisi için bir Hydrus Microstent aletinin yerleştirilmesi.

Servis sağlayıcı: Bilinski’nin prosedürü, merkezi Southern Pines, Şimal Carolina’da bulunan bir tıbbi ve cerrahi göz bakım merkezleri zinciri olan Carolina Eye Associates’ten Dr. Tarra Millender tarafınca Fayetteville Ayaktan Cerrahi Merkezinde gerçekleştirildi.

Toplam Satmaca: Katarakt ameliyatı ve stent takılması için hekim tutarı için 1.805 dolar. Faturanın Bilinski’ye düşen kısmı 54 dolardı. Ek olarak Fayetteville Ambulatory, Medicare’den ameliyat için 10.745 $ ücret aldı. Medicare, ameliyat merkezine 2.377 $ ödedi ve Bilinski’nin ek Medicare planı ek olarak 550 $ ödedi. Bilinski’nin ameliyat merkezine 50 dolar borcu vardı.

Ne oluyor: Ustalaşmış bakım standartları, tıbbi sağlayıcıların hastaları ameliyat esnasında meydana gelen yaralanmalar hakkında bilgilendirmesini mecburi kılar. Sadece bundan sonrasında ne olması gerektiği – bu bir özür mü yoksa faturanın bir kısmından feragat etme teklifi mi – ABD sıhhat sistemi içinde açık bir sual. Başka bir sual: Yaralanma tedavi gerektiriyorsa – mesela, Bilinski’nin kesiğine dikiş atılması gerekiyorsa (ki dikiş atılmadı) – faturayı kim ödemeli?

Bir fotoğrafta Jerry Bilinski dışarıda dururken görülüyor.
Şimal Karolina, Fayetteville’de yaşayan emekli toplumsal hizmet görevlisi Jerry Bilinski, katarakt ameliyatı geçirdikten sonrasında alnında keşfettiği yaraya neyin sebep bulunduğunu bilmeyi hak ettiğini söylüyor.(KHN için Eamon Queeney)

Carolina Eye Associates’in işletme müdürü TJ McCaskill, Bilinski tıbbi vakasının ayrıntılarının bir muhabire açıklanmasına izin vermesine karşın, federal ve eyalet hasta mahremiyeti yasalarını gerekçe göstererek bir röportaj talebini reddetti. Tabip Millender, bir muhabirin mesajlarına yanıt vermedi.

Hastalar tedavi esnasında advers reaksiyonlar yaşadıklarında, çoğu zaman kendilerini yeniden sıhhatli hale getirmenin bedelini ödemeleri beklenir. Yeni bir antibiyotiğe alerjik tepki benzer biçimde bir tepki beklenemezse bu mantıklı olabilir. Peki ya yaralanmalar dikkatsizlik, dikkatsizlik yada tıbbi bir aksilik sonucuysa (sonuçta, sağlayıcılar insandır ve kazalar olur)?

New York Üniversitesi’nin New York City’deki Grossman Tıp Okulu’nda biyoetik profesörü olan Arthur Caplan, Bilinski’nin davasıyla ilgili ayrıntıları inceledikten sonrasında yaralanmayı garip bulduğunu söylemiş oldu. Anesteziye karşı negatif bir reaksiyonun niçin kanlı bir alnına yol açacağını anlayamadığını söylemiş oldu.

Caplan, “Bu yarık oldukça garip,” dedi. “Birisi benden bununla ilgili bir satmaca ödememi isteseydi, bu problemi çözene kadar ‘hayır’ derdim.”

Caplan, Bilinski’ninki benzer biçimde bir davanın sağlayıcı için yasal bir risk oluşturmasının pek ihtimaller içinde olmadığını söylemiş oldu; bir çok avukat, herhangi bir tazminatın ufak olacağı bir davayı kabul etmeyecektir.

Caplan, bazı durumlarda doktorların ve tıbbi ofislerin tedavi esnasında yaralanan hastalara gönüllü olarak indirim yaptığını söylemiş oldu. Mesela, IV yerinde enfeksiyon yaşayan ve antibiyotik için hastanede fazladan birkaç güne gerekseme duyan bir hasta, fazladan günler için faturalandırılmayabilir.

“Standart bir siyaset yok” dedi. “Bu, doktorun yada tıbbi muayenehanenin sonucu.”

Çözünürlük: Alnındaki kesik iyileşti, sadece kariyerini sıhhat hizmetlerinde geçirmiş olan Bilinski, yaralanmaya neyin niçin bulunduğunu bilmeyi hak ettiğini hissetti.

“Doğru olmayan tıbbi kayıtlar yapmış olursanız, bu insanları tehlikeye atar” dedi. “Benim durumumda, belirli bir dozda belirli bir anestezi aldığımı gösteriyor, bu aslına bakarsak negatif ve potansiyel olarak tehlikeli bir yan tesir yarattı ve bu orada değil. Bunun yerine her şeyin yolunda gittiğini ve prosedürü iyi tolere ettiğimi söylüyor.”

Bilinski, Carolina Eye Associates’in yöneticisi McCaskill ile görüştüğünü sadece bir özür ya da tatminkar bir izahat almadığını söylemiş oldu.

Tipik olarak yaşlılara ve engelli kişilere hizmet veren bir devlet sigorta programı olan Medicare ve Bilinski’nin UnitedHealthcare vesilesiyle yürüttüğü ikincil bir sigorta planı, Medicare tarafınca görüşme edilen ameliyat oranlarının maliyetlerinin çoğunu karşıladı.

Bilinski, kayıtlı kişilerin çoğunun cerrahi prosedürlerden sonrasında yapmış olduğu benzer biçimde, mütevazı, öngörülebilir Medicare ödemelerini borçluydu. Sadece Bilinski, yarasının tedavisi profesyonelce yapılmadığı ve Medicare’in bir şeylerin ters gittiği bir prosedür için tüm ücretini ödediği için vergi mükelleflerinin aldatıldığına inandığını söylemiş oldu.

Doktorlara ruhsat veren ve tıbbi hatalar ve görevi kötüye kullanma iddialarını soruşturan Şimal Karolina Tıp Kurulu’na şikayette bulunmuş oldu. Ek olarak Fayetteville Polis Departmanına bir beyanda bulunmuş oldu. (Bir polis temsilcisi Bilinski’ye bunun kabahat değil hukuk meselesi bulunduğunu, dolayısıyla polis departmanının yetki alanında olmadığını söylemiş oldu.)

Sıhhat kurulu sözcüsü Jean Fisher Brinkley, ajansın devam eden soruşturmaları açıkca tartışmadığını söyleyerek görüşme talebini reddetti.

“Bu tür bir şey başka kaç kişinin başına geldi?” Bilinski dedi.

Bir fotoğrafta Jerry Bilinski evde pencere kenarında otururken görülüyor.
Jerry Bilinski, katarakt ameliyatı sırasındaki alışılmadık deneyimi göz önüne alındığında, Medicare’in hekim ve ameliyat merkezine tüm ücretleri ödemesi gerekip gerekmediğini sorguluyor.(KHN için Eamon Queeney)

Götürmek: Tıbbi tedavi esnasında meydana gelen beklenmedik bir şey hakkında sorularınız var ise, tam kayıtlarınızın bir kopyasını isteyin. Bilinski’nin durumunda, kayıtlarında prosedürle ilgili “herhangi bir komplikasyon” olmadığı yazıyordu. Bilinski, bunun kesinlikle doğru olmadığını söylemiş oldu.

Caplan, bir prosedür esnasında yaralanan hastaların indirim talep edebileceğini yada sigorta ödemelerinden feragat edilmesini isteyebileceğini söylemiş oldu. Ek olarak ne işe yaradığını ve mesleki standartların ihlal edilip edilmediğini öğrenmek için bir devlet sıhhat kuruluna şikayette bulunabilirler.

Caplan, tıbbi bakımın çoğu zaman öngörülemez bulunduğunu, sadece önlenebilir bir yaralanma meydana gelirse, hastanın bunun düzeltilmesi için kesinlikle ödeme yapması gerekmediğini söylemiş oldu.

Hastalar çoğunlukla uzun soluklu hastane yatışları ve kendi hataları olmayan vakalar için onarıcı tedaviler için çantayı ellerinde bırakıyorlar. Mesela, bir toplumsal hizmet görevlisi Cuma günü taburculuk planlaması için uygun olmadığı için, yedi gün sonunda fazladan üç gece hastanede kalmaları gerekebilir. Arızalı bir eklem implantı dizine konursa, değişiklik yapma harcamaları çoğu zaman hasta ve sigortacı tarafınca karşılanır. (Bir dava sonunda üreticinin tamamen yada kısmen geri ödeme yapmasına niçin olsa da, bu tür davalarda bir karara varmak çoğu zaman seneler alır.)

Caplan, hastaların karşı koyması ve bu tür faturaları ödemeyi reddetmesi icap ettiğini söylemiş oldu. Aynı şekilde, bu benzer biçimde durumlarda doktorlar, neyin niçin olduğu mevzusunda tamamen saydam olmalıdır. Bazı hekimler yanlış tedavi davası riskinden kaygı duysa da, araştırmalar rahat bir kabulün bir özürle birleştiğinde çoğu zaman hastanın öfkesini söndürdüğünü göstermiştir. Bu tür özürler ustalaşmış etik tarafınca zorunludur ve bazı eyaletlerde kanunen de gereklidir.

İlgili mevzular

Bizlere Ulaşın Bir Öykü Gönderin İpucu