Başkan Joe Biden’ın federal üniversite kredilerine borçlu olunan ilk 10.000 $ için talebe borcunu iptal etme kampanyası sözü, bu tür kredi programlarının adaleti hakkında tartışmaları gündeme getirdi. Haziran ayında meydana getirilen bir ankete katılan Amerikalıların yarısından birazcık fazlası, yüksek tahsil için meydana getirilen bu kadar borcun bağışlanmasını desteklerken, %82’si üniversiteyi daha ekonomik hale getirmenin tercih ettikleri yaklaşım bulunduğunu söylemiş oldu.

Sadece, ülkemizdeki – en azından istatistiksel olarak – daha büyük, daha geniş bir borç krizinin ne olduğuna kamuoyunun ilgisi oldukça azca: ABD’de tahminen 100 milyon insan ya da tüm yetişkinlerin % 41’i sıhhat borcuna sahipken, bu sayı 42’dir. talebe borcu olan milyon.

Tıbbi borcun ağırlığı altındaki milyonlar, hem tıbbi borç, hem de yağmacı kredinin benzersiz bir adaletsiz biçimi olduğundan ve Amerikan aileleri üstündeki yıkıcı dalgalanma tesirleri sebebiyle yardımı hak ediyor.

Üniversite harcı yada öteki borçların aksine, tıbbi tedaviler için meydana getirilen harcamalar çoğu zaman evvelde düşünebileceğimiz ve kabul etmeye – evet yada hayır – karar verebileceğimiz bir şey değildir. Hastalıklar, kazalar ve fena şanslar yüzünden üzerimize itilirler. Tıbbi tedavinin çoğu zaman evvelde tahmin edilebilir bir fiyatı yoktur ve ne borçlu olabileceğimiz mevzusunda bir üst sınır yoktur. Ve sıhhat sistemimizin tutarları göz önüne alındığında, eğer hastanede kalmak için yapılmışsa, miktar aile evinin değerinden daha çok olabilir.

Çocuklarımın bir kolej seçme zamanı ulaştığında, neredeyse tam olarak neye mal olacağını evvelde biliyordum. Değişik eğitimlerden hangisinin “buna kıymet” olduğuna karar verebilirdik. Bu tutarı banka hesaplarını, üniversite tutum planlarında biriktirilen parayı, bir miktar mali yardımı, bir talebe işini ve bir büyükanne ve büyükbabanın ödünç verdiği parayı kullanarak ödemeyi planladık. (Evet, finansal olarak düşünülmüş bir seçim yapmak için kafi kaynağımız vardı.)

Eğitim borçlarının sıhhat hizmetlerinde oluşan borçlardan ne kadar değişik bulunduğunu düşünün. KHN tarafınca profillendirilen bir vakada, 30 haftada doğan ikizlerin anne babaları, yenidoğan yoğun bakım ve sigortanın karşılamadığı öteki bakım ücretlerinden meydana gelen ortalama 80.000 dolarlık cepten faturalarla karşı karşıya kaldı. Başka bir durumda, bir eş, birden fazla ameliyat gerektiren bağırsak tıkanıklığı ile acil servise gittiğinde, bir çift 250.000 dolar borçlu oldu. İflas duyuru etmek zorunda kaldılar ve evlerini kaybettiler. Daha minik faturalar bile kredi notlarının düşmesine, emeklilik hesaplarında paraya çevrilmesine ve ikinci işlerin alınmasına neden olur; Anketlerde, ABD’deki yetişkinlerin yarısı, beklenmedik bir halde 500 dolarlık tıbbi faturayı ödeyecek paraları olmadığını söylüyor.

Hastalar tıbbi borcu “üstlenirken” yalnızca Amerikan sıhhat hizmetlerinde yaygın hale gelen belirsiz bir finansal anlaşmayı imzalarlar: “Sigortamın karşılamadığı ücretleri ödemeyi kabul ediyorum”, imzalanacak formlar yığınında sunulur. acil servise yada tabip muayenehanesine varış. Sadece asla kimse seçenekleri tam olarak değerlendiremez yada acı yada tıbbi sorun içindeyken bakıma “hayır” diyemez yada hatta bilinmeyen bir miktarı ödemeyi uygun şekilde kabul edemez.

Talebe borcu zorluklara niçin olur, şu sebeple maaş skalasının en altında maaşlar olan kariyere yeni süregelen insanları vurur ve onları bir ev satın almak yada bir aile oluşturmak şeklinde yaşam seçimlerini ertelemeye zorlar. Sadece tıbbi borç çoğu zaman tüm bunlara ek olarak tıbbi sıkıntılarla beraber gelir: Bir KFF anketinde, sıhhat borcu olan 7 kişiden 1’i, ödenmemiş faturalar sebebiyle bir sağlayıcı tarafınca bakımlarının reddedildiğini söylemiş oldu. Kimi zaman birkaç yüz dolarlık bir satmaca tahsilat kabusuna dönüşebilir.

Esasen, federal hükümet talebe kredisi borçlularına yardım etmek için devreye giriyor. Pandemi esnasında talebe borç ödemelerini duraklattı ve Biden yönetimi on binlerce kamu sektörü çalışanı için talebe borcunu affedeceğini deklare etti. Geçen senenin sonlarında, Eğitim Bakanlığı artık dış borç tahsildarlarıyla sözleşme yapmayacağını, bunun yerine kredi temerrütleri ve potansiyel temerrütlerle daha iyi “borçluları desteklemek” için ilgileneceğini deklare etti.

Tıbbi borç tahsilatı tipik olarak agresif hususi acentelere ve kar amaçlı tıbbi borç tahsilat sanayisine yaptırılmıştır; birkaç korkuluk var. Son zamanlarda, tüketici kredisi raporlama kurumları, artık kredi raporlarına minik tıbbi borçlar koymayacaklarını ve ödenmiş tıbbi borçları kaldırmayacaklarını söylediler. Birçok insan için bu seneler alacaktır. Sıhhat borcu olan Amerikalıların ortalama %18’i, borçlarını asla ödeyebileceklerini düşünmediklerini söylemiş oldu.

Buradaki ironi, tıbbi borcun kimi zaman hastaların ödenmemiş tıbbi borcunu ortadan kaldırmak için dolar üstünden peni ödeyecek olan RIP Medical Debt ve kilise grupları şeklinde hayır kurumları tarafınca toplu olarak ödenmesidir. Bu düzeltmenin saçmalığı, güldürmen John Oliver, gece geç saatlerde yapmış olduğu bir gösteride, 60.000 dolara satın aldıktan sonrasında 15 milyon dolarlık Amerikalı borcunu temizlediğinde yayınlandı.

Sadece tıbbi borç bir latife değil ve şimdi oldukça sayıda Amerikalıya zarar veriyor. Hükümet, kısa vadede, borçları makul bir fiyata satın alarak bu benzersiz Amerikan acısını dindirmek için harekete geçebilir. Ve sonrasında, altta yatan nedenin üstesinden gelmesi gerekiyor: milyonlarca insanı kafi bakımı reddeden ve hala dünyanın en pahalısı olan bir sıhhat sistemi.

İlgili mevzular

Bizlere Ulaşın Bir Öykü Gönderin İpucu